De redding van een rotte Apple

Door Johnny op zondag 2 november 2014 16:02 - Reacties (40)
CategorieŽn: hardware, repair, Views: 12.589

Macbook Pro 15" matte

Inmiddels is het ruim 3 jaar geleden dat ik met smart zat te wachten op een nieuwe Macbook Pro van Apple met daarin Intel's Sandy Bridge processor. Deze vernieuwde processorachitectuur leverde namelijk een grote snelheidsverbetering bovenop wat Apple daarvoor aanbood, en bij het bewerken van HD video is iedere extra megahertz mooi meegenomen.

In april 2011 was het dan eindelijk zo ver en kreeg ik mijn 15" Macbook Pro, inclusief de upgrade naar een Intel i7 2.2 Ghz quadcore processor en AMD Radeon 6750M grafische chip, de snelste hardware die op dat moment te krijgen was.

Na iets meer dan 3 jaar uitstekend te hebben gefunctioneerd liep de computer opeens vast, na een paar dagen startte de computer helemaal niet meer op. De symptomen wezen op een defecte videochip. Een snelle speurtocht op het internet bevestigde dat vermoeden; ik was namelijk niet de eerste met dit probleem. Vele anderen met een Macbook Pro uit dezelfde serie hebben hetzelfde probleem.

Ontkenning van Apple

Apple negeert het probleem terwijl er op het internet meldingen van duizenden mensen met hetzelfde probleem zijn te vinden. De petitie aan Apple om dit probleem te erkennen en hun klanten te geven waar ze recht op hebben; een werkende computer, is inmiddels al meer dan 25.000 keer ondertekend.

Oorzaak

Hoewel het niet bevestigd is wat de oorzaak van het probleem is, lijkt het de meest voor de hand liggende oorzaak dat de verbinding tussen het moederbord en de videochip na verloop van tijd loslaat. Omdat er sinds een aantal jaar geen lood meer mag worden gebruikt in consumentenelectronika wordt er loodvrij gesoldeerd omdat het niet goed is voor het milieu op het moment dat de electronika wordt gerecycled.

Lood wordt aan soldeertin toegevoegd zodat er makkelijker mee te werken is. Loodvrij soldeertin heeft een hogere smelttemperatuur en de soldeerverbindingen kunnen broos zijn als de temperatuur niet precies goed is verdeeld. Een andere nadeel van loodvrij solderen is dat er na verloop van tijd metaalhaartjes ontstaan die kortsluiting kunnen geven.

Doordat de grafische chip bij gebruik opwarmt, en daardoor uitzet en daarna weer afkoelt en krimpt worden de soldeerverbindingen steeds belast, en als ze eenmaal loslaten, of kortsluiting maken dan loopt de computer vast.

Omdat de grafische chip, net zoals de CPU vastgesoldeerd zit op het logic board van de computer te vervangen. Mijn lokale Apple Reseller vroeg men 680 euro hiervoor. Daarvoor krijg je een nieuwe logic board met daarop een nieuwe CPU en grafische chip, uiteraard loodvrij gesoldeerd, dus met een grote kans dat hij over een paar jaar weer de geest geeft, maar dan is de laptop meer dan 5 jaar oud, en een reparatie niet meer de moeite waard.

Ik kreeg wel een telefoonnummer van Apple waar ik naar toe mocht bellen om te smeken of ze alsjeblieft voor mij een uitzondering willen maken et het negeren van consumentenrecht en me tegemoet te komen met de reparatiekosten.

Omdat ik geen zin had in smeken, en al helemaal niet om Apple geld te geven als beloning voor het leveren van een slecht product ging ik op zoek naar een alternatief.

Ball Grid Array (BGA) rework

Via het discussieforum op de website van Apple kwam ik er achter dat er bedrijfjes zijn die zich specialiseren in het repareren van deze laptops, via een proces dat Ball Grid Array (BGA) rework heet.

Chips worden vaak gesoldeerd met balletjes (ball) soldeertin die in een raster (grid) tussen de chip en de printplaat worden geplaatst en dan worden verhit zodat ze smelten. Het loshalen is daarna lastig, volgens Apple niet de moeite waard, maar voor duurdere elektronica kan het de moeite waard zijn om componenten van de printplaat te hergebruiken.

Bij BGA rework wordt de printplaat (logic board) op een speciale tafel gelegd waar warme lucht uit wordt geblazen. Vervolgens wordt het component dat moet worden verwijderd extra verhit van bovenaf naar een temperatuur waarop de soldeertin smelt zodat het component kan worden losgehaald.

Soms is het smelten en laten stollen van het soldeertin al genoeg om een slechte verbinding te herstellen. Een wat primitievere manier om dit te doen is door een printplaat in de oven te leggen, wat uiteraard het risico meebrengt dat er iets smelt wat niet de bedoeling was. Voor elektronica die de reparatiekosten niet waard is kan het een oplossing zijn.

Met BGA rework kan het onderdeel echter ook worden vervangen. De overgebleven soldeertin wordt verwijderd door deze er van te schrapen en af te zuigen. Een nieuw component met verse soldeertin er onder wordt op de printplaat geplaatst, en vervolgens weer lokaal verhit zodat deze smelt.

Temperatuursensors die op een computer zijn aangesloten zorgen tijdens het verhitten en afkoelen dat de temperatuur via de juiste curve verloopt.



Video van Intel over BGA rework


Reparatie

Op Ebay vond ik een bedrijf in Groot-BrittanniŽ dat zich specialiseert in Macbook Pro's en ook andere laptops die soortgelijke problemen hebben. Het emailcontact verliep goed, dus heb ik de harde schijf verwijderd en de computer goed verpakt, en volgens de instructies aangetekend naar Groot-BrittanniŽ verzonden.

Daar werd de diagnose gesteld dat het inderdaad de grafische chip was die het probleem was. Na het geld voor de reparatie te hebben overgemaakt via Paypal is de AMD Radeon 6750M chip verwijderd, voor een kleine meerprijs kreeg ik een upgrade naar een iets snellere 6770M chip, vastgesoldeerd met lood. Kosten, inclusief verzending: iets minder dan 300 euro.

Macbook Pro logic board
Foto's van het logic board genomen tijdens de reparatie


Ongeveer een week later was de laptop weer terug in Nederland, met 6 maanden garantie op de reparatie. Inmiddels is het ruim 6 maanden verder en functioneert nog steeds uitstekend. Mijn laptop kan weer jaren mee, en ik denk wel twee keer na voordat ik weer geld aan Apple geef.

Introduction to online cartography: The making of Hay Fever Map The Hague en

By Johnny on Thursday 25 April 2013 16:53 - Comments (2)
Category: cartography, Views: 5.688

This article was first published on 10 March 2013 at hooikoorts.plekjes.com/about. This is a re-publication for Tweakblogs.
My first real cartography project
After putting markers on Google Maps for many years, it is finally time for something new and exciting in the field of online cartography. This is the story of how I made my own online map, with overlays based on open data with open source software. I host it on my own server and completed this in my spare time over the course just two weeks. This article is intended for a technical audience, with the aim to educate and inspire.

Read more »

Mijn printer gaat vreemd

Door Johnny op dinsdag 9 oktober 2012 19:42 - Reacties (14)
CategorieŽn: printers, privacy, Views: 5.630

yellow dots

Vorige week heb ik een kleurenprinter aangeschaft. Na wat gepruts met het installeren, het invoeren van het papier zodat de afdruk ook op de juiste kant verschijnt heb ik de eerste echte afdruk gemaakt.

Na een korte inspectie van zie ik dat alles mooi scherp is, maar dat er gele spikkels op mijn blauwe vlakken zitten. Dat is gek, want deze printer zou met 600 dpi de kleuren toch goed moeten mengen. Na het ontwerp te hebben aangepast zodat er absoluut geen geel meer in zit blijven de spikkels zichtbaar. Ze zitten niet alleen op de blauwe delen maar over de hele pagina!

En toen begon er een lampje te branden: het zijn "tracking dots". Kleine gele puntjes die een uniek patroon produceren waarmee de printer en het tijdstip waarop de afdruk is gemaakt kunnen worden achterhaald. Misschien wist je het al, maar ik denk dat er veel mensen zijn die hier niet van op de hoogte zijn.
  • Er is geen enkele wetgeving die printerfabrikanten verplicht om dit te doen, toch kiezen veel er voor om het toch te doen.
  • In de puntjes kunnen net zoals bijvoorbeeld met een QR-code allerlei gegevens worden gecodeerd. De printerfabrikanten houden dit echter geheim. Diverse onderzoekers hebben met beperkte mate van succes geprobeerd te achterhalen welke informatie er in zit, maar voor veel printers blijft dit onbekend. Het zou dus kunnen zijn dat er veel meer informatie wordt gecodeerd dan enkel wat gegevens over de printer zelf.
  • Natuurlijk gaat de gele inkt/toner op deze manier net iets sneller op gaat, wat fabrikanten van printers ook niet heel erg vinden, want die moet je ook weer bij hun kopen.
  • Veel mensen hebben geen idee dat iedere pagina die ze printen kan worden herleid naar hun printer. Deze "feature" wordt niet door fabrikanten in de handleiding vermeld. Natuurlijk is dit handig om criminelen zoals valsemunters op te sporen, maar een beetje crimineel neemt gewoon een printer die dat niet doet. Ondertussen moeten degenen die anoniem iets willen publiceren extra goed opletten voordat ze op "print" drukken!
Helaas is dit toegestaan onder de Nederlandse wetgeving zolang er geen persoonsgegevens worden gecodeerd. Op dit moment is er geen aanleiding om te geloven dat dit gebeurt. Maar het blijft wel onduidelijk welke gegevens er precies worden gecodeerd. Naar mijn mening zouden printerfabrikanten dit in de handleiding moeten vermelden.
De klant als crimineel
Het apparaat waarvan ik dacht dat hij helemaal van mij was, waarvan ik de baas was en alleen voor mij printte doet het dus ook voor een ander, en probeert dat geheim te houden, en nu ik er achter ben kan ik niks anders doen dan toezien hoe al mijn mooie ontwerpen worden voorzien met de lelijke gele spikkels van een ander.

Het is jammer dat ook printerfabrikanten de belangen van hun klanten die gewoon een mooie afdruk willen maken niet voorop stellen. In plaats daarvan krijg je een sub-optimale kwaliteit en wordt je behandeld als een mogelijke crimineel.

Je hoeft je dus niet schuldig te voelen als je je cartridges bijvult met inkt/toner van een ander, de fabrikant had toch al geen hoge dunk van je!
Wat kan je doen?
  • Vertel anderen hierover.
  • Klaag bij je printerfabrikant.
  • Koop alleen printers die dit niet doen.
Video!

Hack a camera - web interface enhancements (Foscam) en

By Johnny on Sunday 27 November 2011 23:00 - Comments (17)
Categories: software, usability, video, Views: 26.244

Foscam FI8918W
I recently purchased a IP-camera, a webcam in truest sense in that it is a camera that is directly connected to the web. Inside of it runs a web server which allow a stream video and audio to be directly accessed all over the world from any web browser!

But that's not all; the camera can also be configured and controlled over the web. Inside are two motors that enable you to pan and tilt the camera, so that it can look around.

The control interface uses ActiveX, a propriety technology that only works on Internet Explorer on Windows (not on mobile devices) and because it is a big security risk is often disabled.

Alternatively the webcam also provides a more "standard" based interface that works in almost any browser. However, the quality of this interface is somewhat disappointing, and could greatly be improved.

After doing some research I am convinced that it is possible to make an improved version of the web interface, and install it on the webcam as a firmware upgrade.

My camera is a Foscam FI8918W for which the firmware can be updated. There is already some code on SourgeForge that can decompile the firmware and repackage it. However, nobody seems to have released firmware with an improved web interface.

But even without modifying the firmware the web interface can be modified. Any application or web page that can decode a MJEG stream can display the video, and commands are sent to the camera as simple HTTP GET requests.
Some problems with the current web interface
1. No direct visual feedback
When clicking on a control there is no confirmation. You have to wait for the command to be sent, received by the camera, the motors to move, a new image to be captured and sent back to you. This might take a few seconds, especially when uploading the video stream over a home connection. For a video stream the lag is usually not a problem however when there is 2 way communication it is.

My solution: highlight control buttons when activated.

2. Click, reposition, click
The only way to control the camera is to click on the buttons. This requires you to move the mouse cursor between every click. This is cumbersome with a mouse, but outright annoying with a trackpad.

My solution: allow the mouse to move over the controls while being pressed. And also allow the keyboard to be used.

3. Continuous streaming
When accessing the web controls a video stream is shown next to it, taking up bandwidth and even slowing down the browser/computer. This may be undesirable when the stream is viewed through an external application (like VLC).

My solution: added option to disable and enable video stream.
Video
Here is a video which shows some of the changes I have made to the web interface for controlling the movements of the camera. Both by moving the mouse while holding the button down and using the keyboard to move the camera.

Next steps
While controlling the camera is much more fun now I want to see if I can make some some more enhancements. Here is some of the ideas I am thinking about:
  • Create a widget for Mac OS X Dashboard that can control the camera and view the video stream and cuts off the stream when the dashboard is not displayed.
  • Make it possible to save snapshots in the web interface using LocalStorage in the browser.
  • Allow the camera to send images directly to other web services.
  • Package these changes and release it as a Firmware update.
The number of features possible is limited by the camera's control capabilities and that of the web browser, but if anybody has some ideas for other features please let me know!
Online resources

Iets positiefs over de NS

Door Johnny op maandag 17 januari 2011 22:32 - Reacties (18)
Categorie: usability, Views: 11.204

Met al het slechte nieuws rondom de NS de laatste tijd is het wel weer eens tijd voor iets positiefs. Zij kunnen er tenslotte ook niets aan doen dat dat het in de winter sneeuwt, Prorail niet is voorbereid, materiaal kapot gaat in de kou, toiletten in treinen duur zijn. Logistiek is het vast heel erg moeilijk om zoiets kosteneffectief op te lossen.

Vergeleken met dat is het eenmalig maken van een gebruiksvriendelijke website namelijk een eitje, ik kan het weten, ik doe het dagelijks en ik ben niet bijster slim. Ik ben zelfs zo dom dat geen rijbewijs heb en ik mijn eigen gebruikersnaam niet kan onthouden.

Omdat soms toch wel ergens heen wil met de trein heb ik een kortingskaart van de NS waarmee ik 40% korting krijg.

Op deze kaart staat dat deze tot 2014 geldig is. Mij was verteld dat het abonnement jaarlijks zou worden verlengd. Nu liet ik de conducteur voor de grap kijken of het abonnement nog werkt, maar helaas er is geen "reisdata" aanwezig op de kaart. Wel handig dat je dat zelf nergens kan zien! Ik heb ook geen melding gehad dat mijn abonnement zou gaan verlopen.

En dat terwijl ik wel zeker weet dat de NS mijn emailadres heeft. Ze sturen me namelijk regelmatig emails met allerlei aanbiedingen. Deze worden verstuurd met als afzender noreply@ns.nl. Dat is wel mooi, het geeft aan je klanten al aan dat je eigenlijk niet echt met ze wil communiceren, niet geÔnteresseerd bent in feedback en dat ze niet te hoge verwachtingen mogen hebben van de dienstverlening. Verwachtingsmanagement heet dat.

Gelukkig staat er onderaan iedere email dat wanneer ik deze niet op prijs stel ik op "Mijn gegevens" kan klikken om wijzingen te maken.

Vervolgens wordt me een pagina gepresenteerd waarop ik mijn gebruikersnaam en wachtwoord moet invullen. Beide kan ik me niet herinneren, en ook mijn password manager kan me niet helpen.

Gelukkig heeft men hier rekening mee gehouden, en kan ik klikken op "wachtwoord vergeten". Vooral het pijltje dat verschijnt zodra ik er met de muis over de link ga om aan te wijzen dat ik daar moet klikken geeft me het vertrouwen in dat ik hier te maken heb met een solide webapplicatie, gemaakt is door mensen die echt overal rekening mee hebben gehouden.

Maar daar moet ik alsnog mijn gebruikersnaam invullen! Het emailadres waarop ik de emails ontvang levert een foutmelding op. In de emails staat nergens mijn gebruikersnaam. Wat moet ik nu?

Gelukkig heeft de NS rekening gehouden met mensen zoals mij, degenen die zo dom zijn dat ze hulp nodig hebben. Ik klik op de link "Help". Er verschijnt een pop-up venster. "404 - U zoekt iets op NS.nl?" staat er.

404 - U zoekt iets op NS.nl?

Dat is vervelend! Maar ja, dat kan gebeuren, een gebroken link. Je kan natuurlijk niet verwachten dat iedereen af en toe even een Link checker over zijn eigen website haalt om te controleren op dat soort fouten.

Laat ik maar snel contact opnemen met de webmaster om dit probleem te melden! Snel klik ik op "Over deze site" in de hoop daar contactgegevens te vinden: "404 - U zoekt iets op NS.nl?". Gelukkig werkt de link op de foutpagina wel, dus klik ik nog een keer.

Er volgt een mooie lijst van ondersteunde browsers, feed readers en als klap op de vuurpijl ook nog een keurmerk van stichting Drempelvrij. Waarschijnlijk ben ik dusdanig geestelijk gehandicapt dat zelfs dat mij niet meer kan helpen.

NS Drempelsvrij

Maar gelukkig, daar onder staat ook de klantenservice van de NS. Deze aardige mensen kan ik echter alleen telefonisch bereiken, op een betaald nummer, en maar tot 18:00 uur, terwijl het inmiddels al 22:00 uur is geweest. Hopelijk wordt ik morgenochtend niet doof wakker, want dan had ik helemaal een probleem!

Waar waren de dove mensen eigenlijk toen stichting Drempelvrij dat keurmerk uitdeelde. Misschien hebben ze de oproep niet gehoord in de wachtkamer voor de usabilitytest?

Maar omdat ik de hoop al heb opgegeven om de webmaster ooit nog te bereiken kan ik niet veel anders dan mijn frustratie online te uiten in de hoop dat iemand bij de NS het alsnog leest en me mijn gebruikersnaam kan vertellen. Jammer dat het zo moet, maar ja slechte publiciteit is ook publiciteit, om toch maar positief af te sluiten!